Qirg‘izistondan chiqqan IT-mutaxassis 22 yoshida qanday qilib dollar millioneriga aylandi?

Roblox’dagi oddiy horror o‘yindan $60 million baholangan EdTech-startapgacha. Qirg‘izistonlik yosh dasturchi Eldar Azamatov qanday qilib o‘smirlik qiziqishini global texnologik biznesga aylantira oldi?
Qirg‘iziston janubidagi kichikgina Osh shahrida tug‘ilib o‘sgan Eldar Azamatov o‘smirlik chog‘idayoq dasturlashni boshlagan. Shu vaqt ichida u o‘nlab mobil o‘yinlar yaratdi, ulardan biri 17 yoshida unga $30 mingdan ortiq daromad keltirdi.
Bugun Eldar 23 yoshda va u San-Fransiskoda joylashgan Outtalent kompaniyasida texnik direktor (CTO) bo‘lib ishlaydi. Outtalent — bu dasturchilarni Google, Apple, Amazon, Meta kabi texnologik gigantlardagi suhbatlarga tayyorlaydigan karyera akseleratori.
MaxsusDigital Business uchun Eldar nima sababdan geymdevga qiziqib qolganini, maktab paytidayoq o‘yinlardan qanday pul topa boshlaganini va eng muvaffaqiyatli loyihasini nega sotganini so‘zlab berdi. Shuningdek, u qanday qilib juda yoshligida xalqaro EdTech-startapda hammuassis va CTO bo‘lganini ham aytib berdi.

“Akamning eski noutbukida kod yozardim — u choynakdek qizib ketardi”
— Men Osh shahrida tug‘ilib o‘sganman. Bu Qirg‘izistondagi aholi soni bo‘yicha ikkinchi shahar. Bu yerda odamlar texnologiyalarga unchalik qiziqmaydi. Shu sabab ota-onam 11 yoshimda o‘yinlarga haddan tashqari berilib ketganimni ko‘rib xavotirga tushishgan. Virtual olam menga shu qadar yoqardiki, o‘yin yaratishga qaror qildim.
Atrof-muhit esa bunga umuman mos emas edi. Jamiyatda agressiya kuchli, ayniqsa “gik”larga nisbatan — ularni masxara qilishardi. Shuning uchun mendan “Qanday qilib Oshada yashab muvaffaqiyatli geym-loyihalar qilding?” deb so‘rashsa, hazillashib: “Qirg‘iziston — horror o‘yinlar yaratish uchun ideal mamlakat”, deyman.
Minecraft va Roblox o‘yinlarini maktabdan keyin tinmay o‘ynardim. Horror janriga esa creepypasta folklori orqali kirib keldim — bu qo‘rqinchli hikoyalar to‘plami. Shu orqali ilk bor Slenderman va Jek Potroshitel haqida bildim. Bu obrazlar meni juda ilhomlantirdi va horror o‘yinlar yaratishga qaror qildim.
Hammasini mustaqil o‘rgandim: internetda tajribali geymdizaynerlarning tavsiyalarini o‘qidim, YouTube orqali C# dasturlash tilini o‘rgandim. Shu bilan birga cho‘ntak puli uchun saytlar ham qilardim. Bularning barchasi oson emasdi — akamning eski noutbukida kod yozardim, u 30 daqiqada yoqilar, keyin choynakdek qizib ketardi.
“Foydalanuvchilar oqimidan serverlar doim qizib ketardi”

— Birinchi o‘yinlarimni 11 yoshimda bepul GameMaker dvijogida qildim. Avval zombi-shuter, keyin Mario uslubidagi platformer yaratdim. Afsuski, ularni faqat akam o‘ynadi. Ota-onam o‘yinlarni cheklash uchun noutbukni olib qo‘yib, meni qishloqqa yuborishdi. Qaytib kelib, texnikani qayta olganimda esa barcha fayllar o‘chib ketgan edi.
Yoshlikdagi eng katta yutug‘im — 17 yoshimda yaratgan School Story o‘yini. Bu Roblox platformasidagi ko‘p foydalanuvchili onlayn horror o‘yin bo‘lib, unda o‘yinchilar maktabdan qochib chiqishga harakat qiladi, biroq ularni maxluqlar va boshqotirmalar to‘xtatadi. O‘yin darrov ommalashdi — bir oy ichida uni 1 milliondan ortiq marta o‘ynashdi. Syujetni do‘stim Artur Rustamov yozishda yordam bergan.
Grafika juda oddiy edi, lekin syujet o‘yinni mashhur qildi. Foydalanuvchilar soni oshib ketib, serverlar doimiy ravishda qizib ketardi. Eng yuqori cho‘qqida bir vaqtning o‘zida 20 ming kishi o‘ynagan.
Buni bilib, o‘zimni boyib ketgandek his qildim. Ota-onamning oldiga yugurib borib hazillashib: “Biz endi millionermiz, Dubayga ko‘chamiz”, dedim. Ular gapimni tushunishmadi, lekin qiziqishimga jiddiyroq qaray boshlashdi.
“Monetizatsiyada menga 14 yoshli indoneziyalik yigit yordam berdi”
— O‘yinni xom holda chiqarganmiz. Bir strimer School Story’ni o‘ynab, barcha bug’larni yig‘ib chiqdi va oxirigacha ham yetolmadi. Shunday holatlar tez-tez bo‘lardi — do‘stlarni tashlab, yugurib uyga qaytib kodni tuzatishga to‘g‘ri kelardi.
Shu tarzda 7 oy ishladim. Natijada o‘yin juda mashhur bo‘ldi: YouTube’da let’s play videolari jami 100 milliondan ortiq ko‘rildi.
Monetizatsiya masalasida menga Andri ismli 14 yoshli indoneziyalik yigit yordam berdi. U o‘zi menga yozdi, chunki o‘yinni juda yoqtirib qolgan edi. Avval men sezmagan xatolarni topib tuzatdi, keyin pul ishlash variantlarini taklif qildi: donatlar, o‘limdan keyin davom ettirish uchun to‘lov, shuningdek fonarik va dori kabi buyumlar.
Marketing bilan ham shug‘ullandik: Roblox’da reklama, strimerlarga email orqali murojaat, Discord’da fokus-guruhlar. Andri bilan hozirgacha aloqadamiz. Eng qizig‘i — u menga bepul yordam bergan.
Umuman olganda, School Story o‘yini jami $30 ming daromad keltirdi. 2022 yilda Malayziyadagi Gauthmath kompaniyasi o‘yinni sotib olishni taklif qildi. Oyiga $1–2 ming daromad keltirib turgan bo‘lsa ham, sotishga qaror qildim. Narxini aytmayman, lekin $10 mingdan kam edi. Hozirgacha o‘yin yashab kelmoqda va uni 21 milliondan ortiq marta o‘ynashgan.
“Platformaning barcha muhim qismlarini o‘zim yozganman”
— School Story’dan keyin yana o‘nlab o‘yinlar chiqardim, ammo hech biri “portlamadi”. Shundan keyin ishga kirishga qaror qildim. 2023 yilda Outtalent startapiga fullstack-dasturchi bo‘lib ishga kirdim.
Instagram’da loyiha asoschisi Tilek Mamutov joylagan vakansiyani ko‘rdim. Yozdim, testlardan o‘tdim, lekin yetarli emasdek tuyuldi. O‘sha paytda mentorlarga to‘lov bilan bog‘liq muammo borligini bilib, platformaga kirish so‘radim. Dam olish kunlari sababini topib, tuzatdim. Dushanba kuni Tilekka aytdim, u hayratda qoldi va darrov ish taklif qildi.
2 yil davomida fullstack bo‘lib ishladim. Platformaning barcha asosiy tizimlarini o‘zim yozganman. Shu sabab kompaniya bahosi $60 mln ga yetdi. Tilek hissamni e’tirof etib, CTO bo‘lishni va bir necha million dollarga teng ulush berishni taklif qildi. O‘shanda 22 yoshda edim.
“Kim xato qilsa ham, javobgarlik mendan so‘raladi”
— Jamoa ko‘tarilishimni ijobiy qabul qildi. Hozir kompaniyada 10 kishi ishlaydi, men eng yoshiman. Dastlab odamlarni boshqarish va o‘rgatish qiyin bo‘ldi. Mas’uliyat esa ancha oshdi — kim xato qilsa ham, javobgarlik mendan.
Hozir Outtalent’ning barcha texnik jarayonlariga javob beraman. Biz IT-mutaxassislarga sinov suhbatlari, hamjamiyat, ichki ilovalar va ish topishda yordam beramiz. Eng katta qiymatimiz — 70 ta yirik IT-kompaniyadagi 160 ta ishonchli referal orqali bitiruvchilarimizni tavsiya qilishimiz.
“BigTech’ga kirishdan oldin o‘z yurtingda kuchli mutaxassis bo‘lish kerak”
— Bugun men strategik qarorlar va biznesni kengaytirish uchun ham javobgarman. Rivojlanayotgan mamlakatlarda soft-engineering bozori $20 mlrd deb baholangan. Biz hali juda kichik ulushni egallaymiz — demak, o‘sish imkoniyati katta.
Markaziy Osiyo yoshlariga qo‘rqmaslikni va orzulari ortidan borishni maslahat beraman. Muhandis bo‘lishni istaganlar uchun: ingliz tilini o‘rganing va tor yo‘nalishda chuqur rivojlaning. Avval o‘z yurtingizda top mutaxassis bo‘ling — shunda BigTech’ga kirish osonroq bo‘ladi.
Startap qilmoqchi bo‘lganlarga esa ikki maslahat:
- Netvorking bilan shug‘ullaning — hamfikrlar va investorlar topish uchun.
- Mahsulotga e’tibor qarating va doim mijozlardan fikr so‘rang. Aynan ular mahsulotingiz qanchalik zo‘r bo‘lishini belgilaydi.
Yangiliklarni baham ko'ring
Sizga yoqadi


